۴۲ درصد ریل مترو لندن «بسیار ضعیف» ارزیابی شد

۴۲ درصد ریل متروی لندن در رده «بسیار ضعیف» قرار دارد و عقب‌افتادگی نوسازی دارایی‌های حمل‌ونقل لندن به ۶٫۵ میلیارد پوند رسیده است. به گزارش New Civil Engineer، نشریه مهندسی عمران بریتانیا، که در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (۶ آبان ۱۴۰۵) منتشر شد، کمیته بودجه و عملکرد مجمع لندن به ریاست نیل گرت در نامه‌ای با عنوان «نوسازی سرمایه‌ای TfL» این هشدار را برای صادق خان، شهردار لندن، فرستاده است. مبنای نامه، نشست کمیته در اواسط سپتامبر ۲۰۲۶ با سازمان حمل‌ونقل لندن (TfL) و گروه BusinessLDN بود.

ارقام وضعیت دارایی‌ها

بر پایه گزارش، TfL ۴۲ درصد ریل را «بسیار ضعیف» و ۱۷ درصد دیگر را «ضعیف» ارزیابی می‌کند. عقب‌افتادگی نوسازی ریل مترو بیش از ۳٫۲ میلیارد پوند است و TfL کل عقب‌افتادگی نوسازی سرمایه‌ای مترو، شامل ریل، قطار و سیگنال، را ۶٫۵ میلیارد پوند برآورد می‌کند که با فرض‌های بودجه فعلی افزایش می‌یابد. کمیته می‌گوید مسافران در سال مالی ۲۰۲۶ ـ ۲۰۲۷ به‌طور میانگین هر هفته بیش از ۸۰۰ هزار ساعت به‌علت فرسودگی دارایی‌ها از دست داده‌اند. نامه به دارایی‌های جاده‌ای مانند پل‌های ووکسهال، وست‌مینستر و لمبث، پل‌گذر کرویدون، آزادراه A40 وست‌وی و تونل روترهایت نیز اشاره کرده است.

سرمایه‌گذاری و پیشنهاد کمیته

TfL می‌گوید اکنون به‌طور متوسط ۸۶۰ میلیون پوند در سال برای نوسازی خرج می‌کند؛ این رقم در دوران همه‌گیری کمتر از ۴۰۰ میلیون پوند بود. با این حال هزینه‌کرد پیش‌بینی‌شده هنوز برای تکمیل همه کارها کافی نیست. کمیته از TfL خواسته راهبردی روشن برای جلوگیری از رشد عقب‌افتادگی و بازگرداندن دارایی‌های کلیدی به وضعیت پایدار منتشر کند و آن را در پیشنهاد بودجه ۲۰۲۷ ـ ۲۰۲۸ در نوامبر بگنجاند. گرت گفت حتی اگر پول فوراً برسد، کار دست‌کم یک دهه طول می‌کشد.

پاسخ TfL

سخنگوی TfL گفت «بسیار ضعیف» بودن ریل به معنای ناایمن بودن نیست، ولی می‌تواند بر فراوانی و اطمینان‌پذیری قطارها اثر بگذارد. TfL اعلام کرد بخش بزرگی از مترو هنوز روی ریل قدیمی کار می‌کند و گاهی برای مدیریت ایمن ریل ضعیف‌تر محدودیت سرعت اعمال می‌شود که سفرها را طولانی‌تر می‌کند. این سازمان از دولت برنامه بلندمدت نوسازی خواسته است.

چرا برای مهندسان مهم است؟

این گزارش نشان می‌دهد درجه‌بندی وضعیت دارایی‌ها و برنامه نوسازی، پایه تصمیم‌گیری مهندسی و مالی است و «ضعیف» بودن لزوماً «ناایمن» نیست. همین منطق درباره ساختمان‌های موجود ایران هم صادق است: ارزیابی وضع موجود و نگهداری دوره‌ای در مبحث بیست‌ودوم مقررات ملی ساختمان آمده و ایمنی کارگاه‌های نوسازی و تعمیر در مبحث دوازدهم تعیین شده است. مبحث‌های ملی برای ساختمان‌اند، نه شبکه ریلی، ولی اصل نگهداری پیشگیرانه برای زیرساخت نیز کاربرد دارد.

برای مرور ضوابط نگهداری و ایمنی، اپلیکیشن قوانین ساخت‌وساز را ببینید.