رئیس انجمن صنعت ساختمان: مشکل شمال کمبود زمین نیست

رئیس انجمن صنعت ساختمان می‌گوید مشکل استان‌های شمالی کشور کمبود زمین نیست، بلکه توسعه پراکنده ساخت‌وساز است و این الگو باید با تجمیع اراضی و اجرای پروژه‌های برنامه‌ریزی‌شده تغییر کند. به گزارش خبرگزاری مهر، پژمان جوزی روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ گفت سرمایه‌گذار با زمین، سرمایه، طرح و منابع مالی وارد استان می‌شود، اما پروژه ماه‌ها و گاهی سال‌ها در انتظار تصمیم مرکز می‌ماند و در این مدت، رشد هزینه ساخت توجیه اقتصادی آن را از بین می‌برد. تسنیم نیز همین روز گزارشی با عنوان «چرا پروژه‌های ساختمانی در شمال کشور قفل می‌شود؟» از این اظهارات منتشر کرد.

گلوگاه تصمیم‌گیری

جوزی به‌طور مشخص از شورای عالی شهرسازی و معماری نام برد و گفت فرآیند تصمیم‌گیری درباره یک پروژه در این شورا می‌تواند به «گلوگاه خواب سرمایه» تبدیل شود. به گفته او، سرمایه‌گذار باید بتواند زمان و هزینه خود را پیش‌بینی کند و این ممکن نیست مگر با «پنجره واحد واقعی»؛ جایی که سرمایه‌گذار یک بار پرونده بدهد و بداند کدام دستگاه مسئول است و در چه مهلتی پاسخ می‌گیرد.

تراکم هوشمند در برابر پراکندگی

رئیس انجمن صنعت ساختمان تأکید کرد هر قطعه زمین تفکیک‌شده یک راه، شبکه آب، فاضلاب و برق می‌خواهد و پراکندگی بی‌برنامه، هزینه این زیرساخت‌ها را بر شهر و طبیعت تحمیل می‌کند. او گفت باید میان «تراکم هوشمند» و «تراکم بی‌ضابطه» تفاوت گذاشت و مجموعه‌های متراکم برنامه‌ریزی‌شده می‌توانند منابع را بهتر مدیریت کنند. پیشنهاد او حرکت «از خرد کردن زمین به سمت تجمیع زمین» و زمان‌بندی شفاف برای صدور مجوز است.

چرا برای مهندسان مهم است؟

ساخت‌وساز پراکنده ویلایی در شمال، بیشترین فاصله را با نظارت مهندسی دارد: پلاک‌های کوچک، اغلب در زمین‌های شیب‌دار یا مرطوب، با پی سطحی و بدون مطالعه خاک. در اقلیم پرباران شمال، رطوبت خاک و احتمال لغزش، شناسایی ژئوتکنیک طبق مبحث هفتم مقررات ملی ساختمان (پی و پی‌سازی) را به ضرورت تبدیل می‌کند، نه یک هزینه اضافه.

اگر سیاست تجمیع زمین جدی شود، پروژه‌های مجموعه‌ای بزرگ‌تر با نظارت کامل جای ویلاهای تک‌واحدی را می‌گیرند. طراحی دسترسی و پارکینگ این مجموعه‌ها باید با مبحث بیست‌وسوم (الزامات ترافیکی ساختمان) هماهنگ باشد. حدود اختیارات شورای عالی شهرسازی و ضوابط تغییر کاربری نیز در قوانین شهرسازی و آیین‌نامه‌های مرتبط آمده است.